Dag 8: Figueiro dos Vinhos - Coimbra

e-mail Jan, 19.48 uur

Zoals je ziet, heb ik een andere route genomen.
Deze morgen - na beraadslaging met de heer en dame des huizes - heb ik besloten de klim te mijden. Vooral omwille van de kou en de regen, want het is hier heel frisjes. Om maar te zeggen: toen ik hier aankwam deze namiddag, was het maar 13 graden.
Van die nieuwe route had ik geen papieren, maar die mensen hebben de dorpjes mooi op een blaadje genoteerd voor mij.

Na bang afwachten deze nacht - want het donderde en waaide heel hard - ben ik toch maar vertrokken onder dreigende wolken, maar ik heb voor  geen enkele bui moeten schuilen. 

Alles ging goed. Ik reed ook door een prachtige streek: de uitloper van een van de Serra, met prachtige landschappen. Maar tot mijn grote verbazing zag ik in dit landschap hele bossen zwart geblakerd door het vuur. En wat eigenaardig was: uit de dode stammen groeien onderaan scheuten en het worden struiken.

Toen ik Coimbra binnen reed, begon het plots te regenen. Er waren zelfs hagelstenen bij! Gelukkig was ik juist bij een bushokje. Intussen had ik de tijd om het adres van Pousada de Juventude in te tikken. En - amaai - wat een steile straten hier!  In bepaalde straten was de stijgingsgraad tussen 10 en 15 procent.
Ik kwam ietsje te vroeg aan in de Pousade, maar er stonden al  twee jonge gasten te wachten en direct daarna kwam er een dame-peregrino bij. Zij had  twee nationaliteiten: de Spaanse en de Franse. Toen het mijn beurt was, kreeg ik een kamer voor mij alleen aangeboden. Het was de laatste en de dame was een beetje teleurgesteld. Ik stond onmiddellijk mijn kamer af en nu slaap ik in een kamer van vier, waar ik tot nog toe alleen ben.
Ondertussen heb ik al een goed klapke gedaan met die dame (Therese). En wat voor mij vooral van belang was: ze had de route mee voor morgen, waarvan ik zelf niks bij heb.
Morgen zal ik mijn gps zwaar op de proef stellen en zien wat ze ervan terecht zal brengen. Porto komt heel dichtbij: misschien nog twee dagen fietsen. 
Die dame doet de camino te voet en vertrok vanuit Lisboa. Ze is al aan haar zevende tocht bezig. Straks zal ik nog meer nieuw vernemen over haar andere camino's, want ze wil me trakteren omdat ik de eenpersoonskamer afstond.

Ja, ik zou nog vergeten vertellen over de rest van mijn route. Na het mooie landschap, werd ik plots wakker geschud door het verwaarloosde van de streek die ik daarna door moest. Het was een beetje armetierig.

Sinds we gedachten kunnen uitwisselen, voel ik mij opnieuw een echte peregrino.

Ik zal maar stoppen, want die dame staat hier ongeduldig te wachten en ik heb niet méér nieuws. Morgen zal er wel weer nieuws zijn.
 
Groetjes van een terug opgewekte peregrino 
 
kilometers: 70
hoogtemeters: 681

Figueiro dos Vinhos – Coimbra