Dag 4: Ferreira do Alentejo - Montemor-o-Novo

e-mail Jan, 19.03 uur

Voilà, ik zit voor de eerste maal op internet en het doet deugd eens de reacties te lezen.
Wat ik hier vandaag doe, gebeurt allemaal via het bureau van toerisme en zo zit ik hier te tokkelen in de bibliotheek. Na een beetje zoeken tussen de Portugese termen, heb ik alles gevonden wat ik wou.

De rit van vandaag was nogal saai, maar wel pittig vanwege de hoogtemeters en de wind die in mijn zij of schuin tegen blies. 
Saai betekent: almaar rechtdoor met om de 15 km een dorpje. Dus, je kan rekenen, ik kwam er niet veel tegen.
Waarom heb ik mijn ritschema veranderd? Omdat ik een beetje houd van de N2 of R2. Het is mooi asfalt, er is heel weinig verkeer en bovendien wou de gps mij af en toe op een onverharde weg duwen. Nochtans weet ze dat dit maar voor volgend jaar is, met den Willy. 

Bij het verlaten van Ferreira zat ik nog volop in de olijfgaarden, met daaropvolgend enkele hectares fruitbomen. Daarna, voor de rest van de dag, langs beide zijden niets anders dan weiden met kurkbomen.
Wat ik ook waargenomen heb: de ooievaars hebben het woonpatroon van de mensen overgenomen. Daarmee bedoel ik dat ze in appartementen beginnen te wonen. Ik heb wel twaalf nesten geteld in een elektriciteitspyloon en daar moet je nog de onderburen (mussen en andere vogels) bij tellen.
Tot mijn grote verbazing, zag ik een kudde zwarte varkens.
De vegetatie is ook al veranderd: eergisteren was het een wit bloementapijt en vandaag mooi paars. Dat zorgt dus nog voor wat afwisseling.
Ik sprak van een pittige rit. Je kan dat aflezen aan de 727 hoogtemeters en ik heb geen lange, echt steile hellingen beklommen.

Ach ja, ik zou nog vergeten schrijven wat ik gisterenavond en vanmorgen heb meegemaakt.
Om 18 uur - heel vroeg voor een Portugees - ben ik gaan eten in  het dorp. Ik had het menu porc frites gekozen. Tot mijn grote verbazing zag ik op mijn bord twee lapjes porc met daarop een spiegelei, daarnaast een kletsje frieten en nog eens een hoopje rijst. In een kommetje vond ik dan nog sla met tomaten.
Terug in de hiacenda zag ik tot mijn verbazing het gezin Roemenen. Die zijn hier om te werken. De zoon gaf mij een briefje van 1 leu (Roemeense munteenheid), waarop hij zijn gegevens heeft geschreven.
Om 20 uur ging ik terug naar 't dorp, want ik heb horen zeggen dat te lang rusten ook niet goed is voor de spieren. Tegen 20.45 uur was ik thuis, maar toen was het al bijna donker.
Je zou zeggen: "Jan, 't was zeker stil om te slapen?" Ik moet toegeven, ja, maar 's namiddags kreeg ik de daver op het lijf toen de dame een tukje deed en een heel bos kurkbomen aan het doorzagen was.

Vanmorgen ontbeet ik in het dorp: de gewone kost, ware het niet dat ik een probleem had, toen ik naar het toilet wou gaan. Geen ... en dat moest ik gaan uitleggen aan die dame, maar het ging in gebarentaal.

Het is de eerste keer in mijn vier camino's dat ik eerst naar een bureau van toerisme ga. Ik kreeg daar twee adressen om te overnachten: één in een hotel, het ander in een casa de hospedes. Ik koos voor het laatste, want dat was het ...
Toen de dame mijn kamer aanwees, zei ze dat mijn paard naast mijn bed mocht staan. Dat allemaal voor de prijs van één persoon: tof hé!
Tjah, ik heb nog niet veel moeten babbelen. Daarom begin ik al te verlangen naar de albergues. Dat komt toch altijd een beetje dichterbij.

Groetjes van een - vandaag tevreden - peregrino

Kilometers: 76
Hoogtemeters: 727

Ferreira do Alentejo – Montemor-o-Novo