Dag 12: Ponte de Lima - Redondela

e-mail Jan, 17.42 uur

Voor de verandering zit ik vandaag op het internet in de bibliotheek. Hier kan dat allemaal gratis.

Gisteren na 16 uur, toen de albergue openging, kregen we elk ons bed toegewezen. Maar mijn paard moest tot 18 uur op straat blijven staan. Die vent gaf een hele hoop uitleg, maar het trok nergens op.
In de slaapplaats was er een inval door de Duitsers gebeurd: je hoorde niets anders dan Duits. De twee Deense dames naast mij, wisten mij te vertellen dat het al gans de camino zo was. Ze vonden het niet prettig, daar die Duitsers geen contact zochten.

Natuurlijk was het vroeg dag met die wandelaars en zo zat ik al voor 8 uur op de fiets. Ponte de Lima ligt aan de rivier de Lima. Dat betekent: klimmen om uit het dal te komen. Ja, het was een klimmetje van zo'n 8 km. Maar tot mijn grote verbazing zag ik op een bepaald ogenblik niets anders dan 'schorrekappers' bedrijven. Ik dacht onmiddellijk aan Guido en zonen: waarom hier geen bedrijf opstarten? Het is in open lucht en je kan de blokken zomaar uit de rotswand kappen.
Tijdens de afdaling kwam ik een soortgenoot tegen. We hielden halt en begonnen onze verhalen te vertellen. Soms zeggen ze: "Jan is nen raren," maar deze man was nen hele special'n. Hij noemde zich Frank en kwam uit Duitsland. En nu moet je luisteren wat voor camino hij aan 't doen was: vertrokken uit Rome via Assisie, Sienna, Lucca, Genua, Monaco, Perpignan, Barcelona en Valencia naar Sevilla, dan de Route de la Plata naar Santiago en nu op weg naar Fatima. Hij was al twee maanden onderweg en vond dat het genoeg was.
Ja, ik moest verder en de streek was nog altijd even schoon. Vooral de flanken van de bergen werden mooi gekleurd door de gele struiken tussen dat frisse groen. In een dorp zaten er Franssprekende peregrinos: remmen dicht en weer een babbeltje.
Om 11.45  uur Portugese tijd, was ik aan de spaanse grens. Toen ik mijn rechtervoet een stap vooruit zette, was het onmiddellijk 12.45 uur. En ik die gedacht had rond 12 uur halt te houden om te eten! 12 uur bestond niet vandaag ...
Intussen besefte ik ook dat ik één uur minder had om hetzelfde te doen als andere dagen. Om dan nog maar te zwijgen over ons bioritme. Ik hoor ze nog zeggen: "Probeer regelmatig en op de juiste tijdstippen te eten en te drinken en natuurlijk te slapen."
Rond 15.30 uur kwam ik aan in Redondela. Ik reed door naar de albergue communal, maar daar kreeg ik  te horen dat ik maar later zeker kon zijn van mijn plaats, daar de voetgangers voorrang hadden. Toen ik antwoordde: "Wat dan met die zogezegde peregrinos die met de bus of met de auto komen?" en dat vriendelijk madamke gaf me gelijk. "Maar het reglement schrijft voor dat ..."
Dan ben ik maar naar een privé albergue geweest. Die is ietsje duurder. De deur stond open den de hospitaleros was niet aanwezig. Ik heb een bed uitgekozen, heb me gewassen en ging een fris pintje drinken. Want de dokter zei dat daar veel calorieën inzitten en eentje kan geen kwaad.

De rit verliep goed tot de laatste 15 km, want toen reed ik in een dal met de wind pal op kop. Morgen staat er nog ongeveer 80 km op het programma en dan is mijn doel bereikt.
'k Hoor jullie al vragen: "En wat dan?" Eén ding ben ik zeker: ik kom naar huis.
 
Voor de statistieken: ik heb Portugal doorkruist en daarvoor had ik 809 km nodig.
De rit van vandaag was 80 km lang met 1093 hoogtemeters.
En ja, het weer blijft hier echt zomers.

Ciao

Kilometers: 80
Hoogtemeters: 1093

Redondela

Ponte de Lima – Redondela