Dag 6: Abrantes - Figueiro dos Vinhos

e-mail Jan, 18.38 uur

Ik vergat gisteren nog te melden hoe de receptioniste, toen ik, de grijze, hijgende, afgepeigerde opa, aan de balie aankwam, een glimlach niet kon verbergen.
Op het menu stond er soep met een ei erin en dan een stuk geroosterde kip met een hutsepotje en een scampi erop.
Ik keek naar het voetbal en daarna heb ik op de kamer de smartphone weer aan de praat gekregen.
Deze morgen voor de eerste maal een lekker ontbijt gekregen. Het waren vooral lekkere broodjes.

Na het ontbijt heb ik de fiets van stal gehaald en klaargemaakt om te vertrekken. Maar eerst vroeg ik nog uitleg voor de afdaling. De receptionist maakte een plannetje met de ronde punten, maar den Jan was een afslag verkeerd en kwam uit op de autostrade. Rechtsomkeer maken dus en begin maar te klimmen!
Eens op de goede weg, ging het voor geen meter: een m leek een dam, een dam een hm en een hm een km. Zo traag trok de zwarte fiets vooruit!
Maar het was ook koud. Bij het klimmen had ik het warm, bij het dalen zo koud dat ik gestopt ben om mijn overtrekschoenen aan te trekken. Zo'n koud hadden mijn tenen.
In het brein werden er al plannen gesmeed om de rit in te korten. Dat was niet wat ik gedacht had! Bij de eerste bar die ik zou tegenkomen, zou ik een rustpauze inlassen. Maar er kwam geen bar. Ik heb mij tegen een muurtje uit de wind gezet, at een banaantje uit de vuist en dronk een beetje van mijn pulle. Dat was nog fris.
Ik begon terug te fietsen en hoe meer ik daalde hoe hoger de volgende hellingen werden. De moed begon in mijn sandalen zinken. Maar plots veranderde het landschap en alles verliep beter. Op heuvels stond het vol struiken en hier en daar enkele witte bloemen, de meeste knoppen nog dicht. Ik dacht onmiddellijk aan die dame van 82 jaar aan het stuur van haar mobilhome (die ik verleden jaar ontmoet heb): die zei tegen mij dat ik eens door  Portugal moest fietsen om die mooie witte bloemen te zien. Ik ben niet op het juiste moment, maar ik kan het mij nu wél voorstellen.
Soms zag ik het volgende staan: TESTE TRAVOES AGORA. Wie kan dat vertalen? Ik zal een tip geven: als ik dat zag, kreeg ik vlinders in de buik en koude rillingen, want dan volgde een mooi afdaling.
Hier heb gekregen waar ik al lang van droomde: afdalen zonder verkeer langs mooi lopende bochten. 
Om 12.30 uur was ik  in Serta. Het was er maar 17 graden. Ik sprak mijn voorraad een beetje aan en ging op weg voor de laatste 25 km. En welke! Het waren de mooiste tot nu toe. Op het laatst zat er een klimmetje van 10 km in, met een prachtig uitzicht op o.a. een rivier.

Ik kwam in het dorp aan gekomen om 3 uur, na een rit van 84 km met 1284 hoogtemeters. 
Ik vroeg één van de bewoners naar een slaapplaats en hij gaf mij twee mogelijkheden. Ik vroeg de goedkoopste en zo zit ik hier bij een vriendelijke Frans sprekende dame.
Helaas had ze voor de rest van de week slecht nieuws: regen! En morgen staat de koninginnenrit op het programma.

Ik ben uitverteld. Ik ga nu naar beneden, nen pot pakken en eventueel een nieuwe route uitstippelen.

Ciao

Kilomters: 84

Hoogtemeters: 1284

`

Abrantes – Figuero dos Vinhos