Ja, ik ben voor de tweede keer naar 't einde van de wereld gereden.
Gisteren maakte ik van de rustdag gebruik om twee keer spaghetti te eten.
Na mijn laatste maal, ging ik terug naar de albergue, waar het gezellig warm was: ze hadden de cassette aangemaakt (met hout uiteraard).
Dan ben ik in m'n nestje gekropen en we werden in slaap gewiegd met zachte rustgevende muziek.
Zelfs aan de ontbijttafel deze morgen, was het rustig. Er zaten dan ook veel vermoeide peregrinos tussen. Er was zelfs een Duitser bij die de Camino Frances (800 km) had gewandeld in 22 dagen. Hij zei dat zijn voeten kapot waren.
Dan heb ik mijn ros van stal gehaald en toen we vertrokken uit het stille Santiago was het frisjes (13 graden). Het was natuurlijk onmiddellijk dalen en dat - voor de dames - met vers gewassen kledij ('t is al de tweede maal: sterk hé!).
Wat het weer betreft: het was zonnig, maar met veel wolken en opnieuw die frisse wind uit het oosten. Ik vreesde een beetje voor regen.
Gallicië is groen, maar dat komt ook door de vele regen. De boeren waren druk bezig hun gemaaid gras binnen te halen.
Deze namiddag werd het warmer en op een bepaald ogenblik had ik de wind in de rug. Wat was dat een zalig gevoel. Dat was lang geleden. Helaas heeft het ook niet lang geduurd.
De route kronkelde zich door de heuvels en op een gegeven moment reed ik tussen een haag van windmolens.
Bij het naderen van Cee, zag ik vanuit de hoogte de baai en de Atlantische Oceaan glinsteren.
Voor wie zou denken dat 't plat is als je de zee nadert: nee hoor! Hier begon het serieus omhoog te gaan tot aan de vuurtoren op het einde van de wereld.
Daar aangekomen, was het toch even genieten van het uitzicht en de stilte die daar heerst. Als je daar staat, besef je ook hoe klein we zijn.
Nog iets anders: na de doortocht langs kurk- en olijfbomen, werd vandaag - na het raadplegen van twee specialisten (Marc en Reynald) - mijn vermoeden bevestigd dat hier veel eucalyptusbomen staan.
Voila, dat was het weer voor vandaag. Morgen staat er een nieuwe rit op het programma. Waarheen? Dat is voor morgen in de late namiddag.
Ciao
Kilometers: 96
Hoogtemeters: 1245
 |
| Nog 1 km tot het einde van de wereld |
 |
| Finisterre |
 |
| Het einde van de wereld |
Hallo jan,
BeantwoordenVerwijderenHet einde van de wereld ? Waar is dat? Vanmorgen in Noord-Frankrijk gefietst en dit leek mij ook het eind van de wereld.
Maar enfin, het is zoals ge het bekijkt.
Nu moet je terug, naar waar ? Naar het eind van je avontuur? Of ht begin van een vervolg ? Volg je gemoed en beslis, eo zul je je niets te verwijten hebben. Enjoy.
Groetes
Markeen en Willly
hallo jan,
BeantwoordenVerwijderenwe zien er naar uit wat je gaat doen op 2 wielen? 4 wielen? of met vleugels onder je stalen ros? vandaag een beetje beter weer, morgen beloven ze ook beter weer iets warmer maar we zijn met niet veel kontent dus voor het weer hoef je je niet te haasten en de landbouw gaat ook niet vooruit dus doe je goesting en nog eens proficiat voor het avontuur tot later lut.
Beste jan,
BeantwoordenVerwijderenProficiat met jou prestatie. Het was voor mij heel leuk om op die manier met jou op reis te kunnen. In de jaren 89 hebben we ongeveer ook deze trip gemaakt (maar wel met de auto!)en we hebben er nog goede herinneringen aan. Het is alleen jammer dat het weer niet optimaal was; Nog heel veel succes en maak een goede keuze voor de terugweg.
groeten vanuit kortrijk.
Magda
BeantwoordenVerwijderenOnze vader
(die van Ruben
en mezelf)
is sterk.
Zo sterk als een kerk
(het gebouw).
Naar men zegt
en schrijft
is hij van een goed merk.
Hij wordt alsmaar
meer vader.
Onze vader.