Dag 3: Almodovar - Ferreira do Alentejo

sms Jan

Gisterenavond, ondanks de goede aanwijzingen, vond ik geen restaurant dat open was. Tenslotte ben ik in 't café een slaatje gaan eten.

Een lawaaierige nacht - eerst toeterende auto's en dan luide muziek - maar toen ik mijn oordopjes gebruikte, ging het iets beter.

Deze morgen nam ik ontbijt in 't café. De dame stelde beleg voor. Ik had begrepen dat het confituur was, maar 't was hesp.

Rond 8 uur kroop ik de fiets op. Zoals gepland nam ik de N2. Er was weinig verkeer, maar ze rijden snel en bij het voorbijsteken, wijken ze zeer ver uit.
Onder een stralende zon reed ik na 21 km het eerste mooie witte dorpje binnen: Castro Verde.
Onderweg zag ik ook een molentje van Don Quichot.
Tijdens de rit wisselde het landschap voortdurend af met bruine velden. Dit door het dorre gras en de oogst die hier bijna gedaan is. Ik denk dat zonnebloemen hier de tweede vrucht zijn.
Ik reed ook door bosrijke gebieden waar kurkbomen te zien waren en elders, voor zover je kon zien, olijfbomen.
Onderweg zag ik een slachtoffer van het verkeer tegen: een das, denk ik. Maar nader onderzoek zal het uitwijzen.
In Aljustel ben ik gestopt om te eten en een beetje te rusten, want het zou een korte rit worden.
En dan op weg voor de laatste kilometers. Gelukkig keek ik op de kaart, want de gps wou me weer de velden in sturen.

Rond 13.30 uur aankomst in Ferreira do Alentejo. Ik kon nog verder, maar vreesde dat ik dan moeilijk slaapplaats zou vinden.
Ik stapte een bar binnen om te vragen of er in het dorp een slaapplaats te vinden was. De theorie van de man gisteren dat je met Frans of Engels je plan kan trekken, bleek hier niet te kloppen. De bazin legde mij met handen en voeten in 't Portugees uit dat ze een kamer voor me had in haar huis. Maar dat stond midden in de velden. We gooiden het op een akkoordje over de prijs en weg waren we. Zij met de auto en ik met de fiets, vier kilometer ver. Het was werkelijk in de velden: dat huis stond helemaal alleen.
Aangekomen toonde ze mijn kamer en de badkamer.
Plots liepen we een jonge kerel op het lijf: een Roemeen die een beetje Engels spreekt en hier op vakantie is. Ik vroeg hem of ik een frisse pint kon krijgen, maar dat hadden ze niet.

Voor vanavond en morgen moet ik naar 't dorp om te eten. De rit vandaag was veel makkelijker dan gisteren en zo kan ik nu nog meer roderen voor de volgende dagen.
Onderweg heb ik een vogel gespot. Ik heb Marc H. gevraagd of hij die wou opzoeken: het is waarschijnlijk een zuidelijke of jonge klapekster. Waarvoor dank, Marc.

Groetjes van een frisse peregrino

Kilometers: 75
Hoogtemeters: 418

Almodovar – Ferreira do Alentejo