Dag 2: Faro – Almodovar

sms Jan

Gisteren sloot ik de dag af met een avondmaal dat bestond uit vier verschillende geroosterde vissen.

Daarna zocht ik mijn bed op. Ik denk dat een gevangene toch een raampje heeft, maar ik dus niet.

Er was lang lawaai en 's morgens was ik vroeg wakker. Voor de zekerheid heb ik op mijn kamer een ontbijt genomen dat bestond uit een droge boterham met kaas en een glas water.

Om 8 uur had ik gepakt. Ik reed nog even door het dorp en ik zag een café waar je kon ontbijten. Dat heb ik dan ook gedaan.

Intussen was het al 23 graden. Ik voelde onmiddellijk aan de benen dat het moeilijk zou worden.

Al vlug een eerste hindernis... De gps gaf een onverharde verbindingsweg aan. Op het laatst moest ik zelfs afstappen en met al mijn kracht de fiets omhoog duwen.

Vanaf dan ging het gestaag omhoog, tot de gps me plots opnieuw een aardeweg wou insturen. Maar wijselijk zag ik daarvan af. Op een bepaald ogenblik vroeg ik, met mijn kaart in de hand, in 't Vlaams de weg aan een Portugese jongen. Hij antwoordde in 't Portugees en we begrepen elkaar.

Intussen moest ik klimmen naar een hoogte van 500 meter met een stijgingspercentage van gemiddeld 10%. Soms was het meer kruipen dan fietsen. Nu en dan had ik het gevoel dat mijn benen zouden ontploffen.

Na een goeie 60 km kwam ik in een dorpje en vroeg of er slaapgelegenheid was. Als antwoord kreeg ik: "Nog 20 km verder." Gelukkig was het niet zo zwaar meer.

Onderweg heb ik kunnen genieten van de appelsien-, citroen- en kurkbomen (!!!!!!).

Het werd zo zwaar doordat ik de nationale niet wou berijden, maar wel het binnenland. Maar ik denk dat ik af en toe een koerswijziging zal doorvoeren.

Toen ik hier in het dorp aankwam, ging ik naar de vrijwillige brandweer om een slaapplaats te vragen. Ze hebben mij in gebroken Engels een huis aangeduid. Daar heb ik mijn intrek genomen. Eerst een frisse douche, even uitblazen op bed en dan op zoek naar een restaurant en café. Want een frisse pint kon toch zo'n deugd doen, na zo'n dag.

Toen ik hier een terrasje deed, werd ik vriendelijk geholpen een restaurant te vinden dat vandaag open is. Ik kreeg de raad in het Engels of Frans te beginnen tegen de mensen.

Ik had gepland vandaag in Castro Verde aan te komen, maar ik ben maar tot in Almodovar geraakt. Met hetzelfde aantal kilometers dat ik eigenlijk nodig had om tot in Castro Verde te rijden...

Groetjes van een vermoeide pelgrim

kilometers: 85

hoogtemeters: 1382

Faro – Almodovar