Dag 13: Redondela - Santiago de Compostela

e-mail Jan, 18.25 uur

Hallo

Na een goeie nachtrust (dank ook aan mijn twee kamergenoten, waarvan ik niet weet welke taal ze spreken), was het 7.30 uur toen ik mij begon klaar te maken.

Nog vlug een goed ontbijt in een bakkerij en dan maar trappen richting Santiago. Ik volgde eerst de nationale, maar dat was maar voor 20 km. Daarna ging ik richting binnenland gaan.
Plots wees de gps mij de weg die de voetgangers nemen. Ik volgde die tot ik links moest inslaan en plots voor een muur stond. Terugkeren was de enige optie, want met de fiets was het niet te doen.
Terug op de nationale kwam ik de twee Hollandse dames tegen waarmee ik in de albergue enkele woorden had gewisseld. Toen ze me zagen hadden ze binnenpretjes, want zij gingen even vlug als ik met de fiets. Natuurlijk waren ze eerder vertrokken! We hebben nog een paar foto's genomen en met de glimlach riep ik hen toe: "Tot vanavond in Santiago!"
Langs de nationale heb ik nog de prachtige baai van Pontevedra kunnen aanschouwen en daarna moest ik naar rechts. Maar voor ik het wist, begon de klim. Dat bleef maar duren, vooral met die scherpe, frisse, felle wind pal op kop. Anderhalf uur heb ik geklommen en er was geen kat te zien, wel een loslopend paard. Dat moest wel de laatste beproeving zijn van Sint-Jakob, vooraleer ik Santiago mocht binnenrijden.
Na de ijskoude afdaling hield ik halt in een glazen bushokje om te eten, me op te warmen en even de kaart te bekijken, want enkele km verder kon ik terug op de nationale rijden. Maar die is zo druk, dat het beter is hem te mijden. De nationale zijn niet zo stijl. Zou dat komen omdat de auto's zo'n inspanning als die van een fietser niet aankunnen?
Achteraf bekeken was ik dolgelukkig dat ik de gewone weg verder heb gevolgd, want het was er rustig en ook niet meer zo zwaar. Intussen was het ook al twintig graden geworden.
Op een goeie 20 km van het einde, kwam er plots een sportbestuurder (een wielertoerist) naast mij rijden. Hij sprak me moed in en gaf mij ook de laatste praktische gegevens, want op een bepaald ogenblik moest hij rechts en ik rechtdoor.
Op 15 km heb ik nog eens halt gehouden om een cola te drinken. Van de waardin kreeg ik een schaaltje met een stukje brood en vier sneetjes kaas en het smaakte me. Sinds ik in Spanje ben aangekomen, krijg ik iedere keer als ik iets drink een schaaltje met iets om te eten (olijven, spaghetti krulletjes, brokjes kaas ...). Dat is iets anders dan die nootjes bij ons! 'k Ben bijna zeker: ze zouden dat bij ons moeten doen, dan komen we gegarandeerd altijd te laat thuis!
Ja, 15 km, we zouden dat in geen tijd afhaspelen, maar ik heb er uiteindelijk bijna anderhalf uur over gedaan. Het ging gestaag omhoog en die wind bleef maar blazen.

Ik kwam om 15.45 uur aan en heb mij even neergelegd, niet van moeheid, maar vooral om het niet koud te krijgen.
Ik ben dan op zoek gegaan naar een slaapplaats, maar de twee plaatsen die ik hier al eerder aandeed, waren volzet. Gelukkig heb ik een slaapplaats gevonden voor deze nacht en voor morgen is het ook al in orde.
Morgen neem ik een stille dag en zal ik doen wat sommigen mij gevraagd hebben.
Wat ik zaterdag zal uitvoeren, weet ik nog niet. Maar ik kom naar huis en je mag jou keuze maken uit:

1) te land,
2) te water of
3) in de lucht.

Maar wanneer staat ook nog niet vast. Ik heb nog tijd om na te denken.

Intussen ben ik ook mijnen compostela gaan afhalen. Er was een beetje discussie omdat ik te weinig stempels had. Eigenlijk moest ik er twee per dag hebben.

Ciao

Kilometers: 86
Hoogtemeters: 1336

Faro - Santiago: 928 km

De baai van Pontevedra

Een van de hollandse peregrino's

Hem zelve voor de kathedraal.

Binnen in de kathedraal