Dag 10: Sever do Vouga - Porto

e-mail Jan, 18.37 u.

Gisterenavond ben ik teruggeweest naar die 'pandeira' om een lekkere spaghetti te eten. Maar daar aangekomen, bleek er geen spaghetti te krijgen. Dan ben ik maar, zoals verleden jaar, van bar naar bar geweest. Niet om internet te vragen, wel voor een maaltijd. Tot ik op het einde van het dorp, achterin een zaal in een café, iets kon iets krijgen. Kiezen moest niet: 't was te nemen of te laten. Het was - heel gewoon - een biefstuk met patatten, sla en een portie rijst. Er zaten nog tien mannen te eten, terwijl ze naar de match van FC Porto zaten te kijken. Als ze wonnen, waren ze kampioen.

Nadien ging ik terug naar het hotel. Ik keek een beetje voetbal terwijl de zon in de kamer scheen.

Rond 23 uur werd ik wakker doordat het alarm buiten plots aansloeg. Verder was de nacht rustig.

Vanmorgen kreeg ik een lekker ontbijt, maar het dessert was nog beter: de eerste 2 km ging in stijgende lijn en de stijgingsgraad was constant tussen 6 en 12 %. 
Ach, 'k zou het nog vergeten: de hemel was blauw, maar 't was wel frisjes.
De rit van vandaag heb ik door de gps laten bepalen. Zo kwam ik op 60 km i.p.v 95 volgens de uitgestippelde rit. Maar die laatste ging door een mooi gebied. Dat wil zeggen: veel klimmen en dalen, dus de keuze was vlug gemaakt.
MAAR  na die 2 km sloeg ik te vroeg af. Geen paniek: de afdaling liep evenwijdig met die van de gps en 'k zou dat wel oplossen. Bij ons zeggen ze soms: "Hij is 't bos in," maar Jan was letterlijk en figuurlijk bos in. Ik fietste door kleine bergdorpjes, links en rechts omhoog en omlaag. Het waren dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan. Tot ik plots van de fiets moest, ik kon niet meer. De gps gaf 23% stijging aan. 't Probleem was: ik moest niet alleen te voet gaan, maar ik moest ook nog die 40 km omhoogduwen. Plots herkende ik een hooiopper en zo wist ik dat ik rondjes draaide. Voor de zekerheid vroeg ik de weg eens goed. Ik moest nog 2 km stijgen om op de juiste route te komen en ... ik kwam uit waar ik had afgeslagen!
Nu had ik al 17 km gereden en was nog maar 2 km ver! Intussen waren dat al 600 hoogtemeters. Ik moet het je niet zeggen: de moed zonk in mijn sandalen, nee, mijn kuiten zakten in mijn sandalen. De rest van de dag heb ik dan heel rustig de gps gevolgd en ze leidde mij door kleine dorpjes waar ze nog de was doen in een dorpswasplaats.

In Porto aangekomen, moest ik aan de andere kant van de Douro zijn, maar ik stond op de brug waar alleen de metro en de voetgangers over mochten. 'k zag er enen fietsen en dat heb ik dan ook maar gedaan, op de bedding van de metro.
Ik nam een paar foto's van de kathedraal en haalde een stempel. Dan fietste ik tussen het verkeer door naar beneden. Langs de oever reed ik nog 4 km op de bedding van de tram gereden. Daarna vroeg ik aan twee flikken de weg naar de pousada de juventude, maar die konden geen Engels of Frans. Een Portugese schoonheid zou tolk spelen. Gelukkig snap ik een beetje Portugees, want ze zei 'right' i.p.v. 'left'. Ik zou dus in de Douro beland zijn.

Aangekomen, schreef ik me in en werd ik een kamer toegewezen. Mijn buren zijn zwart en mijn kamergenoot is een Brit.
Vanuit de refter heb je een prachtig zicht op de monding van de Douro in de Atlantische oceaan. 
Ik ben nu op den camino. Morgen zien we wel wat er van wordt, maar de moeheid is in ieder geval al verdwenen door het goeie gevoel hier.

Ciao

Kilometers: 77
Hoogtemeters: 1202

Hooiopper

Douro in Porto

Zicht vanuit de eetzaal

Server do Vouga – Porto